Genel, Kendimce, Denemeler

Gerçekten İyi Miyiz?

Ben iyiyim, felaket tellalları.

Dertlerin anlattıkça azaldığını zannetmiyorum, anlattıkça çoğalıyor ve daha kötü hale geliyor. Öyle ki dertleşme esnasında bilmediğin dertleri de öğreniyor sahipleniyorsun. Yani başkalarının dertleri senin dertlerin oluyor.

Mutluluğunu anlatma der büyüklerimiz, buna da katılıyorum ama mutsuzluğun da anlatılmaması gerektiğine inancım her geçen gün biraz daha artıyor. Mutluluk anlatınca çoğalırmış lafı da eski tesirini kaybetmek üzere, kime iyi bir haber versek bir beğenmemezlik, keşke şöyle yapsaydı böyle olsaydı demeler. Aslında herkes kendi küçük çapında akıl verme derdinde.

Beğenerek alınan bir kazak bile ikinci bir kişinin yorumu ile değersizleştirilmeye çalışılırken duyguları karşı tarafa açmak ne kadar sağlıklı?

İnsanlar artık başkalarının mutlu olmasını istemiyor, mutsuzluktan besleniyor. İşin kötü yanı bence birçoğu bunun farkında bile değil. Ezberlenmiş cümleler herkesin ağzında, kimse gerçekte ne hissettiğini bilmiyor, ağızlarından çıkan her söz çevrenizde duyduğunuz ortalama her sözle aynı.

Mutsuzluk nasıl çoğalıyor peki? Ben elimden geldiğince hayata olumlu tarafından bakmaya çalışıyorum, kötüyü düşünerek çok şükür başıma bu gelmedi diyerek değil, süreci kabul ediyorum. Ama son zamanlarda benim de zırhım zedelendi sanırım. Geride bıraktığım yaklaşık 8 aya baktığımda evet birçok şey yaşadım, ama hepsi tedbiri alındıkça yoluna girecek şeylerdi. Canım hiç sıkılmadı dersem yalan olur tabi ama ah ben öldüm, bittim de demedim. Elimden geldiğince kimseye anlatmamayı tercih ettim, yaşadıklarımı içe atmak belki daha kötü ama dış seslerden daha iyi. Özellikle en yakınından görüyorsun ah vah muamelesini, çünkü onlara göre sevmek ve değer verdiğini göstermek bence en çok üzülen olmakla alakalı. Hem hasta gibi davranılıyorsun hem iyi gibi, Her saat başı nasılsın diye aranmak, tam uykuya dalacakken uyandırılmakta cabası, lakin insanlara anlatamıyorsunuz, ben iyiyim dediğiniz zaman bunu asla kabul etmiyorlar. Kendileri iyi hissetmediği için senin de iyi olmadığını düşünüyorlar ve buna ikna etmenin yolu yok.

Şu an yatak istirahatindeyim, doktorum özellikle stresten uzak duracaksın diyor. Ama insanlar kaş yapayım derken göz çıkartıyor, benim gibi yardım kabul etmeyen her şeyi kendi yapmaya alışmış bir insana belki de evrenin bir şekilde ders verme şekli bu yatak hali.

Bir an önce zaman geçsin Demir bebek sağlıkla gelsin istiyorum, ondan sonrası inşallah daha kolay olacak.

“Gerçekten İyi Miyiz?” için 2 yorum

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google fotoğrafı

Google hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s